گذشته ی ناتمام

در مجموعه‌ی «گذشته‌ی ناتمام»، منظره از بازنمایی طبیعت فراتر می‌رود و به فضایی میان خاطره، تخیل و تجربه‌ی اکنون تبدیل می‌شود. عناصر طبیعی در کنار فرم‌های خلاصه شده و پیکره‌وار، جهانی را شکل می‌دهند که در آن مرز میان واقعیت و ذهنیت پیوسته جابه‌جا می‌شود.

تضاد رنگ‌های آتشین با گستره‌های تیره، تغییرات شدید نور و ضربه‌قلم‌های پرتحرک، کیفیتی ناپایدار به تصویرها می‌بخشند. در این آثار، عناصر بصری گاه به نشانه‌هایی از دگرگونی و گسست بدل می‌شوند و گاه در سکوت و تاریکی، حضوری معلق و رازآلود پیدا می‌کنند؛ گویی هر منظره حامل اثری از رخدادی است که تمام نشده است.

«گذشته‌ی ناتمام» به گذشته نه به‌مثابه امری سپری‌شده، بلکه همچون حضوری ادامه‌دار می‌نگرد؛ حضوری که در تصویر، میان محوشدن و بازپدیدارشدن در نوسان است. نقاشی‌ها در این فاصله شکل می‌گیرند؛ جایی که آنچه باقی مانده، هنوز معنای نهایی خود را نیافته و امکان بازسازی و دگرگونی همچنان گشوده است.