نور می رقصد

نمایشگاه انفرادی نقاشی

هنرمند:

پوریا ابراهیمی

تضاد میان رقص و سوگ، میان رهایی و گرفتاری، میان لغزش و فرسایش، الهام‌بخش شکل‌گیری مجموعه‌ی حاضر است. این آثار، نه توصیفی از وقایع، بلکه پژواک تلاطم لحظاتی‌اند که در نوسان میان حرکت و سکون جاری می‌شوند.

در «نور می‌رقصد»، رقص به‌مثابه بازتابی از رهایی در برابر ماندگی و حزن به تصویر درمی‌آید؛ همچون جدالی بی‌پایان که هرگز به پیروزی مطلق یکی بر دیگری نمی‌انجامد. بدن‌هایی که می‌چرخند، با همه‌ی سنگینی زخم‌های زمان، باز ایستاده نمی‌شوند. همین تناظر، درون‌مایه‌ی اصلی این مجموعه است؛ جنبندگی و لختی هم‌زمانِ جریان زمان، در لحظه‌هایی که شادی و اندوه، هم‌زیست و هم‌نفس‌اند.