دَد

نمایشگاه انفرادی نقاشی

هنرمند:

بهزاد مردعلی

"دَد" نامی است برای دیگری.

اما دریدا می‌پرسد: آیا «وحشی» واقعاً بیرون از ماست؟

یا این زبانِ ماست که او را بیرون رانده است؟

در همین گره‌گاه دوگانگی است که مرزی لرزان میان درون و بیرون، انسان و طبیعت شکل می‌گیرد؛ مرزی که پیوسته در حال فروپاشی است.

"دَد" در این آثار، نه صرفاً سوژه‌ای تصویری، بلکه زخمی است بر زبان؛

زخمی که نظمِ معنا را می‌گسلد و مرز میان انسان و طبیعت را به پرسش می‌کشد.

کدام یک «دَد» است؟

طبیعتِ طردشده یا انسانِ پوشیده در نقابِ تمدن و فرهنگ؟